Banen voor 50-plussers op Schiphol

afbeelding hos

Vanaf je 50e is het vaak steeds lastiger om een baan te vinden. Regelmatig komt het voor dat iemand die ouder is dan 50, niet eens een uitnodiging voor een sollicitatiegesprek krijgt. Bij werkgevers leven veel vooroordelen over 50-plussers: ze zouden te duur zijn, niet flexibel en vaak ziek.

Samen met John de Wolf, ambassadeur voor werkzoekende 50-plussers, bracht ik een bezoek aan Schiphol. Op het Luchtvaart College waren zowel werkgevers gevestigd op Schiphol bijeen, als werkzoekende 50-plussers die deelnemen aan het programma ‘vergrijzen of verzilveren’.

‘Vergrijzen of verzilveren’ maakt onderdeel uit van het House of Skills. Het House of Skills is een regionale samenwerking waar mensen terecht kunnen voor bijvoorbeeld loopbaanadvies, informatie over de werkmogelijkheden in andere sectoren, en trainingen om nieuwe vaardigheden aan te leren. Om kansrijk te blijven op de arbeidsmarkt is het steeds belangrijker om jezelf te blijven ontwikkelen. Ook bedrijven kunnen terecht bij het House of Skills, met vragen over veranderend werk in hun organisatie, en voor het vinden van werknemers met de voor het werk benodigde vaardigheden. Meer over het House of Skills lees je hier.

Het programma ‘vergrijzen of verzilveren’ is gericht op het begeleiden van oudere werkzoekenden naar werk op Schiphol. Tijdens het bezoek aan het Luchtvaart College lieten we de werkgevers op Schiphol zien dat ook 50-plussers prima werknemers zijn. Ze zijn ervaren, betrouwbaar, en schieten niet snel in de stress. Tegelijkertijd was er de kans voor de deelnemers om te netwerken met de aanwezige werkgevers. Werkgevers op Schiphol willen fitte werknemers: werken op Schiphol brengt vaak onregelmatige werktijden met zich mee, en de afstanden zijn groot. Tijdens de bijeenkomst kwam dan ook het project van John de Wolf ter sprake waarin hij werklozen begeleidt door met ze te sporten. Hij benadrukte het belang van fit blijven en een ritme hebben.

Het traject ‘vergrijzen of verzilveren’ is pas net aangevangen, maar de eerste deelnemer heeft al een baan op Schiphol gevonden. Een andere deelnemer had vlak voor de bijeenkomst een leuk sollicitatiegesprek gehad. Mooi om te zien! De komende weken werken de deelnemers verder aan de ontwikkeling en verbetering van hun vaardigheden. Na afronding volgt begeleiding bij het solliciteren. Zo begeleiden we zo veel mogelijk 50-plussers naar werk.

Nu ook cultuuronderwijs op de middelbare school

foto Loket VO

Ieder kind verdient de kans het beste uit zichzelf te halen. Ieder kind is anders, heeft een eigen persoonlijkheid en eigen talenten. Ieder kind verdient een tolerante omgeving waarin het zichzelf kan zijn. En dat begint bij goed onderwijs.

Daarom investeren we in het onderwijs. Dat doen we op meerdere vlakken. Talentontwikkeling is daar een van. Juist omdat ieder kind zijn eigen talenten heeft, bieden we samen met de scholen veel verschillende kansen om te ontwikkelen. Denk bijvoorbeeld aan ICT, techniek, sport. En natuurlijk cultuur.

Cultuur kent allerlei kanten. Het kan leuk, interessant, spannend zijn. Maar ook confronterend, schurend, kritisch. Je kunt er blij van worden, maar ook boos of verdrietig. Cultuur laat mensen op allerlei manieren nadenken over datgene wat we meestal vanzelfsprekend vinden. Juist daardoor draagt cultuur bij aan het ter discussie stellen van dogma’s, aan het ontdekken van elkaars overeenkomsten en verschillen, aan het creëren van begrip en tolerantie. Daarom is het ook zo belangrijk dat kinderen opgroeien met cultuur.

Amstelveen kent al langer cultuuronderwijs voor de basisscholen. Samen met de culturele instellingen en scholen zijn lespakketten gemaakt. Een deel van de lessen vindt plaats op school, een deel bij de culturele instellingen. De kinderen krijgen ruim de kans om zich creatief te uiten. Soms wordt er ook een beroep gedaan op andere vaardigheden. Bijvoorbeeld door met bewegende beelden niet alleen creatief aan de slag te gaan, maar ook technisch.

Het cultuuronderwijs staat niet stil. De komende jaren zetten we in op het scholen van leraren, zodat zij nog beter les kunnen geven in allerlei culturele vakken. Zo raakt cultuur steeds meer verankerd in school. Ook is een cultuurprogramma voor het speciaal basisonderwijs ontwikkeld. Muziekonderwijs laat bij de leerlingen van het SBO bijzondere resultaten zien.

In 2015 gaven de directeuren van onze middelbare scholen bij mij aan dat ze graag ook van het Amstelveense cultuuraanbod gebruik zouden maken. Samen zijn we aan de slag gegaan om dat mogelijk te maken. En het is gelukt. Vanaf de start van dit schooljaar vindt het Amstelveense cultuuronderwijs niet alleen meer op de basisscholen plaats, maar ook op de middelbare scholen. Leerlingen leren elkaar kennen via het cultuuronderwijs, en vaak komen ongekende talenten boven. Dansen (foto), storyboarding, rappen met de hele klas… Wat een rijkdom aan talenten! En ook hier wordt ook een beroep gedaan op andere vaardigheden, bijvoorbeeld door cultuur te combineren met ondernemerschap.

Alleen al het eerste half jaar van dit schooljaar hebben 2.500 leerlingen van het voortgezet onderwijs op deze manier kennis gemaakt met cultuur. Een mooie ontwikkeling, waar we samen met de scholen en de culturele instellingen zeker mee verder gaan. Zodat zo veel mogelijk talent de kans krijgt zich te ontvouwen en op te bloeien.

Feestje voor de nieuwbouw HWC

hwc1

Ik schreef het al eerder: Amstelveen kent een hoge standaard op het gebied van onderwijshuisvesting. En dat willen we zo houden, voor alle leerlingen nu en in de toekomst. Want ook de toekomstige generatie verdient goede huisvesting, een fijne leeromgeving, een omgeving om het beste uit jezelf te halen.

Een van de scholen waarin we investeren is het HWC. Een school met veel aandacht voor talentontwikkeling en internationaal onderwijs. Het gebouw waar het HWC in zit is flink verouderd. Onder meer het klimaat in het gebouw voldoet niet meer. Daarom gaan we samen met de school aan de slag om hier verandering in te brengen. Natuurlijk zorgen we voor een gebouw dat ruimte biedt aan de onderwijsvormen van deze tijd, en voldoende flexibel is.

Samen met het HWC is er een stevige voorbereiding geweest, waarbij we meerdere locaties en verschillende varianten hebben onderzocht op haalbaarheid en wenselijkheid. We hebben prettig en constructief kunnen samenwerken, eerst met rector Ton Liefaard, na zijn pensionering opgevolgd door Bert Kozijn.

De goede en intensieve samenwerking resulteerde in een plan voor nieuwbouw voor het HWC, waarvoor we 21 miljoen hebben gereserveerd. Reden om deze week een klein feestje te vieren met de leerlingen en leraren van het HWC. De komende tijd zetten we de goede samenwerking voort zodat alle leerlingen en docenten straks in een mooi en prettig nieuw gebouw terecht kunnen.

 

Tweetalig onderwijs op de Westwijzer

westwijzer

Vlak voor de zomer gaf directeur Lisette Keus van basisschool de Westwijzer aan dat zij wilde starten met tweetalig onderwijs. Een mooi initiatief, waar we als gemeente graag aan meewerken. Hoe jonger je begint met het leren van een taal, hoe makkelijker je je die taal eigen maakt. Het Engels speelt een steeds belangrijkere rol in onze globaliserende wereld. In een handelseconomie als die van Nederland is het spreken van andere talen essentieel.

Met de vele internationale bedrijven in de Amsterdamse regio en het grote aantal expats in Amstelveen is tweetalig onderwijs voor onze gemeente zeker interessant. Het biedt de leerlingen de kans zich breed te ontwikkelen, en biedt meer kansen voor het volgen van een studie in het buitenland of bij het vinden van een baan bij een internationaal bedrijf. Om tweetalig onderwijs mogelijk te maken, hebben we dan ook de aanschaf van materialen, licenties en opleidingskosten betaald.

Dat tweetalig onderwijs ook leeft bij de Amstelveense ouders bleek wel bij de inschrijving. Tweetalig onderwijs betekent dat vanaf groep 1 een deel van de lessen, bijvoorbeeld aardrijkskunde, geschiedenis, gym, volledig in het Engels plaatsvindt. De Westwijzer was van plan te beginnen met tweetalig onderwijs voor 1 van de nieuwe klassen 1. Het enthousiasme van de ouders was zo groot, dat nu alle klassen 1 met tweetalig onderwijs starten.

Deze week was de aftrap, samen met de leerlingen van de Westwijzer. Daar konden we ervaren wat de kinderen al aan Engels geleerd hadden. Alle kinderen school zongen met aanstekelijk plezier en begeleidende bewegingen het ene Engelse liedje na het andere. Vervolgens mocht ik samen met Frans Cornet, directeur van Amstelwijs, en twee kinderen de Engelse vlag hijsen.

Ik kon merken dat de leerlingen en leraren het erg leuk vinden om met het Engels bezig te zijn. Met ook zoveel enthousiaste ouders liggen hier ook kansen voor andere basisscholen. Ik ondersteun een ontwikkeling in die richting in ieder geval van harte.

House of Skills: een Leven Lang Leren in groot Amsterdam

img-20161013-wa0005

Binnen de metropoolregio Amsterdam (MRA), werken bedrijven, onderwijs en overheid samen aan de aansluiting tussen onderwijs en arbeidsmarkt. Aanleiding daarvoor is onder meer het verdwijnen van banen in het lage en het middensegment. Daar komen wel andere banen voor in de plaats, maar deze banen vragen vaak om andere kennis en vaardigheden dan welke nodig waren voor het verdwijnende werk. Dat betekent dat bijscholing, en vaak zelfs omscholing nodig is.

Het realiseren van omscholing is niet eenvoudig. Weliswaar bestaan er Opleidings- en Ontwikkelingsfondsen (O&O-fondsen), maar deze zijn gericht op de eigen sector. Omscholing naar een andere sector is vaak niet mogelijk. Terwijl de nieuwe banen juist vaak in andere branches te vinden zijn. Ook de Onderwijsraad ziet dit probleem, en heeft minister Bussemaker geadviseerd om in plaats van de huidige O&O-fondsen, te werken met een persoonlijk opleidingsbudget. Een advies dat ik van harte kan ondersteunen.

In de MRA zijn we samen met onder meer de uitzendbranche en de vakbonden om tafel gegaan om te kijken wat we in de regio Amsterdam kunnen doen om omscholing eenvoudiger te maken. Tijdens het Werkevent ‘Werk maken van Talent’, waar de Onderwijsraad ook haar advies aan minister Bussemaker overhandigde, hebben we de resultaten van dit overleg gepresenteerd. Om een Leven Lang Leren in groot Amsterdam te stimuleren, zijn we van start gegaan met het House of Skills.

Het House of Skills is een regionale samenwerking waar mensen terecht kunnen voor bijvoorbeeld loopbaanadvies, informatie over de kansen en mogelijkheden in andere sectoren, en trainingen om nieuwe vaardigheden aan te leren. Een Leven Lang Leren dus, iets wat tegenwoordig van groot belang is om kansrijk te blijven op de arbeidsmarkt. Ook bedrijven kunnen terecht bij het House of Skills, met vragen over veranderend werk in hun organisatie, en voor het vinden van werknemers die beschikken over de juiste vaardigheden.

Het kabinet heeft het House of Skills aangewezen als proeftuin om te onderzoeken hoe er meer ruimte kan komen voor ontwikkelingen in de regio. De eerste pilots zijn gestart, de komende maanden volgen meer. Zo volgen ZZP-ers een opleiding in Bedrijfskunde, krijgen voormalig bankmedewerkers omscholing richting de zorgsector, en begeleiden we in het project ‘Vergrijzen of verzilveren’ oudere werknemers die moeilijk een baan vinden naar werk op Schiphol in bijvoorbeeld logistiek of hospitality.

De pilots dienen daarmee twee doelen. Natuurlijk willen we graag mensen naar nieuw werk begeleiden. Daarnaast brengen we in kaart welke belemmeringen daarbij aan de orde zijn. De uitkomsten daarvan geven we mee aan het nieuwe kabinet, met het verzoek werk te maken van deze knelpunten. Na het afgelopen jaar is wat mij betreft de richting daarvan meer dan duidelijk: omscholing moet toegankelijker, meer intersectoraal, en meer toegesneden op de regionale arbeidsmarkt.

Meer informatie over het House of Skills vind je in onderstaande video:

 

 

 

Taalhuis zoekt taalcoaches

header-taalhuis

Het Taalhuis in Amstelveen bestaat inmiddels 1 jaar. Met alle partners hebben we dat gevierd, de successen gedeeld, en plannen voor komend jaar gemaakt. Het Taalhuis richt zich op het vinden en begeleiden van laaggeletterden. De bibliotheek, Wereldbuur, de Vrijwilligerscentrale en een aantal andere organisaties werken in het Taalhuis met de gemeente samen om mensen (beter) te leren lezen en schrijven. Ook is een belangrijke rol weggelegd voor alle vrijwilligers die zich voor deze mensen inzetten.

Laaggeletterdheid komt meer voor dan veel mensen denken. 2,5 miljoen mensen hebben grote moeite met lezen, schrijven en/of rekenen. In het dagelijks leven betekent dat nogal wat. Als je niet goed kunt lezen, is het lastig om een treinkaartje te kopen, bijsluiters van medicatie te lezen, de ondertiteling op tv te volgen. Laaggeletterden hebben meer moeite om een baan te vinden, hebben vaak een slechtere gezondheid en ook hun kinderen lopen meer risico op taalachterstand.

Alle reden dus om er gezamenlijk de schouders onder te zetten. En dat hebben we het afgelopen jaar gedaan. Makkelijk is dat niet, want veel laaggeletterden schamen zich. In de loop der jaren hebben ze allerlei manieren gevonden om te verbergen dat ze minder goed kunnen lezen en schrijven. Toch heeft het Taalhuis in haar eerste jaar al honderden mensen weten te bereiken. Een mooie start, en een mooie basis om op verder te bouwen.

ab-spoor

Mooi vind ik ook het verhaal van Ab Spoor, die aangeeft zich als laaggeletterde zich nergens voor te schamen. Bij de viering van het 1-jarig bestaan van het Taalhuis vertelde hij dat zijn schoonmoeder een belangrijke rol heeft gespeeld bij zijn beslissing om beter te leren lezen en schrijven. Dagelijks merkt hij nu het verschil. En niet alleen werkt hij hard aan zijn taalvaardigheid, hij moedigt ook andere deelnemers aan om zich vooral niet te schamen.

Een Egyptische vrouw liet zien hoe ze geoefend had met zo mooi mogelijk schrijven. Door langzaam en met veel aandacht te schrijven, worden mensen zich meer bewust van de taal, zodat de taalbeheersing vergroot. Trots liet ze zien dat ze had geschreven in de kleuren van de Nederlandse vlag & wimpel: rood, wit, blauw en oranje. Haar zoon is in Nederland geboren op (toenmalig) Koninginnedag.

We willen graag nog meer mensen bereiken, en gaan daar komend jaar opnieuw hard aan trekken. Het is bijzonder om te zien met hoeveel bevlogenheid en enthousiasme door de betrokken mensen wordt gewerkt om van het Taalhuis een succes te maken. De vrijwilligers spelen daarbij een belangrijke rol. Naast taalcursussen bij bijvoorbeeld het ROC, zijn er ook koppels gevormd van vrijwilligers (taalcoaches) en laaggeletterden. 1 op 1 oefent de taalcoach met iemand die de taal minder beheerst. Ik heb veel waardering voor de mensen die zich vrijwillig hiervoor inzetten. Zonder hen hadden we lang niet zoveel mensen kunnen helpen.

Omdat er behoorlijk wat laaggeletterden zijn bereikt, en we nog meer mensen hopen te bereiken, is het Taalhuis op zoek naar meer vrijwilligers, met name taalcoaches. Het vraagt ongeveer 1,5 uur per week. Van een vrijwilliger wordt een goede beheersing van de Nederlandse taal gevraagd, en inlevingsvermogen. Vooraf krijg je een training, en de eerste periode helpt het ROC bij het coachen van degene die aan je gekoppeld is. De betrokken vrijwilligers geven aan dat ze er enorm veel voor terug krijgen, en er zelf ook van leren. Zoals taalcoach Marcel Bartels, die zich bij de begeleiding van een Syrisch gezin leerde anders tegen dingen aan te kijken, en zich realiseerde hoe goed we het in Nederland hebben met al onze voorzieningen.

Mocht je interesse hebben om taalcoach te worden, zelf beter willen leren lezen en schrijven, of iemand kennen die laaggeletterd is en hulp zoekt, dan kun je binnenlopen bij de bibliotheek. De openingstijden van het Taalhuis, en andere manieren om in contact te komen kun je vinden via de website.

 

Amstelveen investeert in klaslokalen

Het aantal leerlingen in Amstelveen groeit. De scholen zitten steeds voller. De verwachting is dat ook de komende jaren de groei doorzet. Dat betekent dat er straks te weinig plek is op zowel de lagere als middelbare scholen.

Als gemeente zijn we verantwoordelijk voor de huisvesting van onze scholen. Uitgangspunt is dat ieder kind op de basisschool in eigen wijk een plek op school kan vinden. Ook hebben we de afspraak met de middelbare scholen dat alle Amstelveense leerlingen in Amstelveen voortgezet onderwijs kunnen volgen.

Nu het aantal leerlingen toeneemt, zijn er meer klaslokalen nodig. Daar gaan we als gemeente voor zorgen. Goede huisvesting draagt bij aan een prettige leeromgeving, en draagt daarmee bij aan een omgeving waarin leerlingen het beste uit zichzelf kunnen halen. Ook biedt het een betere werkomgeving voor de leraren. Daarom maken we geld vrij om niet alleen meer lokalen, maar zeker ook kwalitatief goede lokalen te realiseren. In totaal reserveren we zo’n 32 miljoen euro.

Een van de scholen waar we mee aan de slag gaan is het HWC. Het gebouw van het HWC is sterk verouderd. We zetten daarom in op nieuwbouw voor het HWC, waarbij we gelijk het aantal klaslokalen vergroten. Daarnaast willen we voor basisschool Wending, die nu tijdelijk gehuisvest is in Westwijk, permanente lokalen aanbouwen bij basisschool de Schakel. En we reserveren geld om ook voor andere scholen extra lokalen te kunnen realiseren.

Amstelveen kent een hoge standaard op het gebied van onderwijshuisvesting. En dat willen we zo houden, voor alle leerlingen nu en in de toekomst. Want ook de toekomstige generatie verdient goede huisvesting, een fijne leeromgeving, een omgeving om het beste uit jezelf te halen.

Handen ineen voor Downklas

IMG-20160204-WA0015

Enkele weken geleden schreef ik hier over de Downklas van Parcival. Een bijzondere klas, waar leerlingen met een verstandelijke beperking meedraaien op een reguliere school, en veel activiteiten doen met de andere kinderen op school. De klas dreigt kopje onder te gaan, zoals RTV Noord-Holland al berichtte. Omdat de financiering van de Amsterdamse leerlingen wegviel, wat het voortbestaan van de klas bedreigde, heb ik het Amsterdamse samenwerkingsverband opgeroepen om een oplossing te vinden.

Helaas mocht mijn oproep niet baten. Het samenwerkingsverband heeft negatief op het verzoek gereageerd. Dat kwam hard binnen, zeker nu het om slechts enkele, en uiterst kwetsbare leerlingen gaat.

Gisteren heb ik gesproken met de directeur van Parcival, Bart Hurkxkens, en de directeur van ons eigen samenwerkingsverband, Joost van Chaam. Alle drie voelen we ons zeer betrokken bij de kinderen, en willen we voorkomen dat de klas zou moeten stoppen.

Een oplossing zou kunnen zijn om de klas om te bouwen naar een nevenvestiging in Amstelveen van een Amsterdamse school voor speciaal onderwijs. Dit heeft echter nogal wat voeten in aarde. We willen zeker kijken naar de mogelijkheden, en willen deze optie nader onderzoeken. Maar omdat aan het openen van een nevenvestiging allerlei termijnen zijn verbonden, onder meer bij het ministerie, zal de opening van een nevenvestiging voor komend schooljaar niet haalbaar zijn.

Nog een schooljaar met tekorten overleeft de klas niet. Daarom hebben Joost en ik een afspraak gemaakt. Wat er ook gebeurt, we zorgen dat er voor komend schooljaar een overbrugging komt. Samen zullen we het tekort financieren. Zo is er voor volgend schooljaar in ieder geval zekerheid, en hebben we de tijd om te zoeken naar een structurele oplossing. Want deze prachtklas moeten we behouden.

Voortbestaan klas kinderen met Downsyndroom in gevaar

IMG-20160204-WA0015

Vrije school Parcival kent een hele bijzondere klas, de instapklas. Het is een klas met kinderen met een verstandelijke beperking, vaak het Downsyndroom. Deze kinderen doen op school gewoon mee met de andere kinderen en gaan dus naar een reguliere school in plaats van een school voor speciaal onderwijs.

Als wethouder onderwijs kom ik veel op scholen en zie ik veel voorbeelden van passend onderwijs. Of dat nu is door leerlingen extra uit te dagen of juist wat extra begeleiding te bieden. Het idee achter passend onderwijs is onderwijs op maat voor ieder kind, waarbij ook de kinderen die wat meer aandacht nodig hebben als het kan naar een reguliere school van hun keuze gaan.

Het is mooi om te zien hoe bij Parcival kinderen met een verstandelijke beperking samen naar school gaan met de andere leerlingen. Parcival geeft deze kinderen op een reguliere school een combinatie van vrijeschoolonderwijs en speciaal onderwijs, waarbij zij regelmatig samenkomen met de leerlingen die regulier onderwijs volgen. De instapklas is misschien wel het ultieme voorbeeld van passend onderwijs. Op bezoek bij de klas zag ik hoe kinderen uit groep 4 soep maakten samen met de kinderen van de instapklas. Ondertussen vertelden Lode, Maas en Zohra me alles over hun hobby’s, en lieten ze me zien wat ze op school leren.

IMG-20160204-WA0004

Maar het voortbestaan van de instapklas is in gevaar. In de klas zitten ook een aantal Amsterdamse kinderen. Voor deze kinderen ontvangt Parcival dit schooljaar geen financiële bijdrage vanuit het Amsterdamse samenwerkingsverband, die het geld voor passend onderwijs (bovenschools budget) verdeelt. Het geld is verdeeld onder de Amsterdamse scholen. En Parcival is geen Amsterdamse, maar een Amstelveense school.

Parcival zorgt er nu op eigen kosten voor dat de Amsterdamse kinderen in de instapklas kunnen blijven. De ouders hebben immers heel bewust voor het onderwijs van Parcival gekozen. En de kinderen gaan er met veel plezier naar school. Maar het zelf dragen van de kosten is voor de school niet lang vol te houden. Daarmee komt het voortbestaan van deze bijzondere klas in gevaar. Dat het om een kwetsbare groep kinderen gaat, maakt het probleem des te nijpender.

Om het probleem op te lossen, is de gemeente Amstelveen verzocht een nevenvestiging van een Amsterdamse school voor speciaal onderwijs in Amstelveen te openen. Dat heeft nogal wat voeten in de aarde. Het ministerie moet hier namelijk over besluiten, na instemming van de gemeente en het samenwerkingsverband Amstelronde, en dat neemt behoorlijk wat tijd in beslag. De kans is groot dat een nevenvestiging pas in schooljaar 2017-2018 kan starten. Met het risico dat de instapklas het zo lang niet volhoudt, gezien de huidige tekorten.

Ik vind het bovendien nodeloos ingewikkeld om een langdurige procedure voor het starten van een school in te gaan, terwijl het feitelijk gaat om het krijgen van een financiële bijdrage voor op dit moment zes kinderen. Het kan toch niet zo zijn dat een kleine groep kwetsbare kinderen de dupe wordt van ingestelde financiële verdeelsleutels. Er zijn eenvoudiger oplossingen denkbaar. Oplossingen die elders in het land al toepassing vinden, zelfs al bij Parcival. In de instapklas zit ook een kindje uit het Gooi, waarvoor Parcival wel een vergoeding ontvangt. Ook Parcival ziet meer in een dergelijke oplossing.

Ik heb dan ook een oproep gedaan aan de bestuurder van het Amsterdamse samenwerkingsverband (Amsterdam Diemen) om met de Amsterdamse schoolbesturen voor deze zes kinderen, en toekomstige Amsterdamse kinderen in de instapklas, een oplossing te vinden, zodat ze op Parcival naar school kunnen blijven gaan. Ook heb ik mijn Amsterdamse collega-wethouder onderwijs Simone Kukenheim opgeroepen dit probleem aan te kaarten bij het samenwerkingsverband en de Amsterdamse schoolbesturen. Als het andere samenwerkingsverbanden lukt om kinderen buiten de gemeentegrenzen hun bijdrage voor passend onderwijs mee te geven, moet dat voor deze Amsterdamse kinderen toch ook lukken. We blijven er bovenop zitten. De instapklas van Parcival is een pareltje, dat mag niet verloren gaan!

Groei internationale bedrijfsleven, wachtlijsten internationale scholen

Deze week werd bekend dat het afgelopen jaar 140 nieuwe internationale bedrijven zich in de regio Amsterdam hebben gevestigd, waarvan 11 in Amstelveen. Deze 140 bedrijven zorgen voor een kleine 3.000 nieuwe banen, wat een flinke toename betekent ten opzichte van de voorgaande jaren. De groei van reeds hier gevestigde internationale bedrijven zorgde voor nog eens 3.000 extra banen. Een mooi resultaat, mede dankzij onze handelsmissies.

In april van dit jaar schreef ik hier al over de achtergrond van deze handelsmissies. We kregen rond die tijd de eerste signalen dat expats in onze regio moeite hadden om een plek voor hun kinderen op een internationale school te vinden. Die situatie is niet verbeterd. Veel internationale scholen hebben een wachtlijst. Ook de internationale school in Amstelveen, de ISA, kent ondanks een recente uitbreiding alweer een wachtlijst.

Met onze buurgemeenten zoeken we hard naar oplossingen . Dat is niet altijd makkelijk. De nabijheid van Schiphol draagt bij aan een goed vestigingsklimaat: zeker voor internationale bedrijven is een goed bereikbare luchthaven in de  buurt van groot belang. Tegelijkertijd zorgt de Rijksregelgeving rondom Schiphol ook voor problemen. Daardoor is het moeilijk om locaties voor internationale scholen te vinden. Een paradox: Schiphol draagt bij aan onze economie, en is zelf ook afhankelijk van de internationale bedrijvigheid in onze regio. Tegelijk belemmert ze de randvoorwaarden die we moeten creëren om onze regio aantrekkelijk te houden voor internationale bedrijven. Een aantal maanden geleden schreef ik al over Schiphol als motor en belemmering van onze economie.

Op dit moment halen we nog mooie resultaten. Veel nieuwe bedrijven vestigen zich in onze regio, en er is sprake van groei van bedrijven die zich hier eerder hebben gevestigd. Dat zorgt voor banen voor onze inwoners.

Maar als we mooie resultaten willen blijven behalen, is er werk aan de winkel. We zullen voldoende internationale scholingsplekken moeten kunnen bieden. Dat is, zoals het van de week al in het Parool stond, een opdracht voor de hele regio. Waarbij het erg zou helpen als het Rijk de regio meer ruimte geeft om rondom Schiphol aan de randvoorwaarden voor een bloeiende internationale economie te werken. Ook daar blijven we ons voor inzetten.